تبلیغات
وبلاگ انجمن مدل سازی اطلاعات ساختمان ایران - مطالب بهمن 1395

درحال مشاهده: وبلاگ انجمن مدل سازی اطلاعات ساختمان ایران - مطالب بهمن 1395


ادعونی
اهدای خون
موسسه محک
اهداء عضو

سمینار ملی بتن­ های سازگار با محیط زیست

چهارشنبه 13 بهمن 1395
01:14
امیرحسین ستوده بیدختی
سمینار ملی بتن­ های سازگار با محیط زیست در تاریخ ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۵ توسط موسسه آموزش عالی علاءالدوله سمنانی و تحت حمایت سیویلیکا در شهر گرمسار برگزار گردید. شما می توانید برای دریافت کلیه مقالات پذیرفته شده در این کنفرانس به صفحه مجموعه مقالات سمینار ملی بتن­ های سازگار با محیط زیست مراجعه فرمایید.

حوزه های تحت پوشش: مهندسی عمران و سازه
برگزار کننده: موسسه آموزش عالی علاءالدوله سمنانی
سایر برگزار کنندگان: تحت حمایت سیویلیکا
شهر برگزاری: گرمسار
http://file.mihanblog.com//public/user_data/user_files/626/1877697/SEFC01_poster.jpg
محورهای سمینار:

 مهندسی و مدیریت ساخت  (ICEMA)  Construction Engineering Management


-کامپوزیت های سیمانی سازگار با محیط زیست
-مصالح بازیافتی
-توسعه پایدار صنعت بتن
-بتن­های ویژه سبز
-مدیریت زائدات در صنعت بتن
-پروژ­ه­های اجرایی مرتبط
ارسال شده در:

نقش سیمان های پر مقاومت در کاهش مصرف سیمان و توسعه پایدار

چهارشنبه 13 بهمن 1395
01:00
امیرحسین ستوده بیدختی

نقش سیمان های پر مقاومت در کاهش مصرف سیمان و توسعه پایدار


در سال های اخیر تعدادی از کارخانه های سیمان اقدام به تولید سیمان پرتلند 425-1 و به تازگی برخی از کارخانه ها در مقیاس محدود تر سیمان پرتلند 525-1 تولید کرده اند. با استفاده از روش ملی طرح مخلوط بتن ایران و انجام آزمایش های تجربی می توان نشان داد.


مشخصات سیمان های پرتلند رده های 425-1 و 525-1 با اقتباس از رده های مقاومتی سیمان استاندارد EN 197-1 در استاندارد 389 ایران از سال 1377 ارائه شده است.

مقدمه

تولید سیمان نیاز به 45/1 تا 50/1 تن سنگ آهک، خاک رس و سنگ گچ و در مواردی سیلیس، بوکسیت و سنگ آهن دارد.

همچنین خردایش و آسیاب کردن مواد اولیه و آسیاب کردن کلینکر و سنگ گچ و راه اندازی دستگاه های مختلف کوره و خنک کن و غیره نیاز به انرژی برق زیادی وجود دارد که در حدود 110 تا 130 کیلو وات ساعت در هر تن می باشد.

کوره پخت کلینکر به سوخت نیاز دارد که در حدود 100 تا 120 متر مکعب گاز طبیعی برای هر تن کلینکر است و معادل 90 تا 110 لیتر مازوت (نفت کوره) می باشد.

اگر انرژی های مصرفی در معدن و برای حمل مواد اولیه به کارخانه و حمل سیمان به کارگاه ها و محل مصرف نیز در نظر گرفته شود وضعیت مصرفی انرژی در این صنعت روشن تر می گردد. گفته می شود کل انرژی مصرفی در کارخانه برای هر تن کلینکر در روش خشک با پیش تکلیس 16/3 گیگا ژول و با پیش گرم کن 44/3 گیگا ژول می باشد که 8 درصد آن انرژی الکتریسیته است. در هنگام پخت مواد اولیه و یا در کلسینه کردن سنگ آهک و سوزاندن مواد سوختی در مراحل مختلف از معدن تا محل کارگاه نزدیک به یک تن دی اکسید کربن به ازای هر تن سیمان تولید می شود که بسیار وحشتناک است.

امروزه با تولید 60 میلیون تن سیمان و بیش از 55 میلیون تن کلینکر بیش از 7 درصد انرژی برق کشور صرف تولید سیمان می شود و برای تولید سیمان (در صورت مصرف مازوت) در حدود 4 تا 5 درصد سوخت مایع مصرفی کشور را می بلعد که با احتساب تولید انرژی برق این مقدار به 7 درصد بالغ می گردد.

بنابراین دیده می شود برای توسعه پایدار و حفظ محیط زیست و منابع طبیعی تجدید ناپذیر نیاز به کاهش تولید کلینکر یا سیمان می باشد و یا حداقل باید افزایش تولید را متوقف نمود. به هر حال آنچه مسلم است باید مصرف سیمان برای تولید هر متر مکعب بتن را کاهش داد و یا نسبت مصرف سیمان به مقاومت بتن را پایین آورد.

راه حل های مختلفی برای کاهش مصرف سیمان وجود دارد که یکی از موثرترین آنها افزایش سطح مقاومتی سیمان های مصرفی می باشد که سال ها است از این روش در کشور های پیشرفته دنیا بهره گیری می شود.

در برخی کشور های اروپایی سال ها است از سه رده مقاومتی سیمان استفاده می شود که در نهایت در سال 1992 در مشخصات استاندارد سیمان ها یعنی EN 197-1 سه رده 5/32، 5/42 و 5/52 مگا پاسکال پیش بینی شده است. این رده ها می تواند برای همه انواع سیمان های پرتلند و آمیخته و مرکب برقرار باشد و محدودیتی از این نظر وجود ندارد.

در سال 1377 در مشخصات فنی سیمان های پرتلند ISIRI 389 صرفا برای سیمان پرتلند نوع 1 سه رده مقاومتی 325، 425 و 525 کیلوگرم بر سانتی متر مربع در نظر گرفته شد و سایر انواع سیمان ها فاقد این رده بندی بودند که سوال برانگیز است و لازم است اصلاحاتی در این مورد صورت گیرد.

رده های مقاومتی، نمایانگر حداقل مقاومت فشاری ملات 28 روزه ماسه سیمان استاندارد طبق EN 196 یا ISIRI 393 می باشد.

در ابتدای دهه 80 هجری برخی کارخانه های سیمان اقدام به تولید سیمان 425-1 نمودند و به تدریج بر تعداد آنها افزوده شده است. از نیمه دوم دهه 80 به تدریج تعداد بسیار اندکی از آنها به تولید آزمایشی سیمان 525-1 دست زدند و شاهد آن هستیم که در طول سه سال گذشته تعداد آنها به تعداد انگشتان یک دست یا بیشتر می رسد.

سوال های اساسی آن است که تولید این سیمان ها چگونه می تواند به کاهش مصرف سیمان در بتن های کشور منجر شود.

آیا بطور کلی این کاهش مصرف در همه موارد از جمله ساخت ملات های بنایی و بتن های پرکننده و یا کم مقاومت و یا مقاومت متوسط و زیاد بطور یکسان وجود دارد.

آیا بدون فرهنگ سازی و زمینه سازی برای مصرف صحیح سیمان های پر مقاومت می توان موفقیتی را انتظار داشت.

آیا با استفاده از روش های طرح مخلوط بتن در طرح اولیه می توان تاثیر مقاومت سیمان ها را دید و در نهایت آیا این کاهش مصرف سیمان اتفاق می افتد.

در این نوشته سعی می شود پاسخ این سوالات به نحو مقتضی ارائه گردد.

 

معرفی روش ملی طرح مخلوط بتن

در سال های 84 و 85 در مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، ایده ارائه یک روش متحد طرح مخلوط بتون در کشور مطرح شد و بر این اساس روش های مختلف و معروف طرح مخلوط در دنیا بررسی شد. پس از بحث های مفصل و تبادل نظر های فراوان و طرح مزایا و معایب روش های مختلف قرار شد از روش آلمانی به عنوان روش مرجع استفاده شود. به هر حال امکان استفاده از روش آلمانی بطور کامل وجود نداشت. بنابراین سعی شد با اعمال تغییراتی اندک و یا گاه تغییراتی وسیع از این روش بهره گیری شود و در پایان سال 86 اولین ویرایش روش ملی طرح مخلوط بتن ارائه شد و یک سال بعد ویرایش دوم آن ارائه گشت. همچنین راهنمایی برای بکارگیری آن نوشته و به صورت محدود منتشر گشت که بزودی در مقیاس وسیع تر ارائه خواهد شد. ضمنا نرم افزاری نیز برای آن تهیه شده است که سهولت بکارگیری از این روش را تضمین می کند.

یکی از مزایای این روش، مشاهده تاثیر رده های مختلف مقاومتی سیمان در مقاومت بتن است. همچنین می توان تاثیر شکل سنگدانه درشت در مقاومت را دید. امکان استفاده از دانه بندی های مختلف شن و ماسه حتی به صورت غیر استاندارد، ارائه دانه بندی های مطلوب برای کاربرد های مختلف، دقت در تعیین آب آزاد بتن با توجه به بافت دانه بندی و شکل سنگدانه های درشت و ریز با سطوح مختلف کارایی از 10 تا 210 میلی متر و توجه به تاثیر عیار سیمان و مصرف دوده سیلیسی و مواد پوزولانی و سرباره ای در مقدار آب و استفاده از رابطه حجم مطلق برای تعیین آخرین مجهول طرح مخلوط بتن و ایجاد امکان برای تهیه نرم افزار از جمله این مزایا به حساب می آید که این روش را بسیار کارا و پیشرفته نموده است.

مواردی که باید بررسی شود: رابطه نسبت آب به سیمان و مقاومت فشاری بدون مصرف روان کننده بتن، فوق روان کننده بتن، ژل میکروسیلیس.

مواردی که باید بررسی شود: رابطه نسبت آب به سیمان و مقاومت فشاری با توجه به مصرف روان‌کننده بتن، فوق روان کننده بتن، ژل میکروسیلیس.

رابطه اصلاح شده فولر - تامسون، در صورتیکه مرز سنگدانه و مواد ریز دانه 075/0 میلی متر فرض شود، عبارت است از:

رابطه حجم مطلق برای بدست آوردن حجم سنگدانه های اشباع با سطح خشک به صورت زیر می باشد.

که در آن:

c: جرم سیمان بر حسب kg/m3

wf: جرم آب آزاد بر حسب kg/m3

D: جرم مواد جایگزین سیمان بر حسب kg/m3

Va: حجم هوای موجود در بتن (عمدی و ناخواسته) بر حسب dm3

ρc: جرم مخصوص سیمان بر حسب kg/dm3

ρw: جرم مخصوص آب بر حسب kg/dm3 که معادل 1 منظور می‌شود

ρD: جرم مخصوص افزودنی معدنی بر حسب kg/dm3

بررسی روش های رایج دیگر و مقایسه با روش ملی

در روش طرح مخلوط ACI 211.1 امکان استفاده از یک رده مقاومتی سیمان یعنی پرتلند نوع 1 در طرح مخلوط اولیه بتن وجود دارد و روشن نیست که شکل سنگدانه های درشت مصرفی در هنگام تعیین نسبت آب به سیمان چیست.

در روش جدید طرح مخلوط BRE انگلیس امکان بکارگیری سه رده مقاومتی اروپایی برای سیمان وجود دارد و شکل سنگدانه های درشت تا حدودی قابل استفاده در تعیین نسبت آب به سیمان می باشد.

به هر حال اگر به صورت اصولی از ساخت مخلوط آزمون طرح مخلوط اولیه بهره گیری نماییم، تاثیر رده های مقاومتی سیمان را در مقاومت بتن حاصله خواهیم بود و می توانیم در نسبت آب به سیمان و سایر اجزا به ویژه سیمان اصلاحات لازم را به عمل آوریم و طرح مخلوط تعدیل شده نهایی را مشخص کنیم.

در روش ملی طرح مخلوط بتن می توان انتظار داشت مخلوط آزمون، مقاومتی نزدیک به مقاومت هدف را با در نظر گرفتن مقاومت واقعی سیمان بدست دهد.

ارائه طرح های مخلوط رده های مقاومتی بتن با رده های مختلف مقاومتی سیمان

فرضیات

با استفاده از سه رده مقاومتی سیمان یعنی 325-1، 425-1 و 525-1، طرح مخلوط اولیه بتن بر اساس روش ملی برای رده های مقاومتی C12، C16، C20، C25، C30، C35، C40 و C45 ارائه می شود. در این طرح ها حداکثر اندازه شن 25 میلی متر و به صورت شن صد درصد شکسته منظور می گردد. در حالی که ماسه ها به صورت کاملا گرد گوشه رودخانه ای در نظر گرفته می شود.

برای محاسبه مقاومت هدف (متوسط لازم) طرح اختلاط، از حاشیه امنیت ارائه شده در آیین نامه بتن ایران استفاده شده است و فرض آن است که انحراف معیار مقاومتی کارگاه مشخص نیست.

* بتن مصرفی برای پمپاژ در نظر گرفته شده است و اسلامپ بتن آن پس از ساخت، 125 میلی متر فرض شده است.

دانه بندی شن و ماسه به صورت زیر منظور شده است و برای دانه بندی مطلوب مخلوط سنگدانه آن جهت بتن پمپی، دانه بندی متوسط با توان 4/0– 5/0=n در نظر گرفته شده است.

روند تهیه طرح های اختلاط با توجه به فرضیات موجود

طبق روش ملی طرح مخلوط، مدول ریزی مخلوط سنگدانه 40/5 بدست می آید. بر اساس این روش درصد شکستگی متوسط معادل سنگدانه برای محاسبه مقدار آب 33 درصد محاسبه می شود.

برای تعیین نسبت آب به سیمان از منحنی های نسبت آب به سیمان – مقاومت فشاری که برای رده های مختلف مقاومتی سیمان و سنگدانه های درشت گرد گوشه و شکسته تهیه شده است استفاده می شود. با توجه به شکستگی کامل شن ها از منحنی های 325-C، 425-C و 525-C استفاده می گردد.

مقدار آب مورد نیاز بتن با استفاده از مدول ریزی و درصد شکستگی معادل و اسلامپ مورد نیاز بدست می آید که پس از تعیین مقدار سیمان، مقدار آب اصلاح می گردد و سپس مجددا مقدار سیمان طرح اختلاط اولیه بتن محاسبه می شود. در نهایت مقدار شن و ماسه مصرفی با توجه به رابطه حجم مطلق و درصد هوای غیر عمدی یک درصد و با در نظر گرفتن چگالی اشباع با سطح خشک آنها بدست می آید.

 

تفسیر نتایج و بحث

همانگونه که مشاهده می شود، با تغییر رده مقاومتی سیمان و افزایش آن، با توجه به فرض های انجام شده، عیار سیمان مصرفی در بتن کاهش می یابد.

همچنین با افزایش رده مقاومتی بتن، تاثیر افزایش رده مقاومتی سیمان در کاهش عیار سیمان بیشتر می گردد.

 
در صورتی که در طرح های اختلاط فوق، محدودیت نسبت آب به سیمان و حداقل عیار سیمان یا حداکثر عیار سیمان وجود داشته باشد، وضعیت طرح ها متفاوت خواهد بود.

در صورتی که حداقل عیار سیمان مجاز مطرح شود، اگر این حداقل مجاز بیشتر از مقدار سیمان حاصل از محاسبه باشد نمی توان به کاهش عیار سیمان امید داشت. فرض کنید در طرح مخلوط بتن C25 موضوع رویارویی با حمله سولفات ها ایجاب کند که حداقل 370 کیلوگرم سیمان بکار رود. هنگامی که از سیمان 325-1 استفاده شود عیار سیمان 372 و با بکارگیری سیمان های 425-1 و 525-1 به ترتیب عیار سیمان 321 و 288 بدست می آید که به دلیل محدودیت فوق مجبور خواهیم شد تا عیار سیمان 370 را بکار بریم. بنابراین بالا بردن رده مقاومتی سیمان، کمکی به کاهش عیار سیمان نخواهد کرد.

با وجود محدودیت نسبت آب به سیمان و بکارگیری حداکثر مجاز برای آن و کمتر بودن این نسبت آب به سیمان در مقایسه با نسبت آب به سیمان حاصل از مقاومت، کاهش عیار سیمان به صورت جدی ممکن است حاصل نشود. اگر در این طرح مخلوط قرار باشد به دلیل محدودیت حداکثر نسبت آب به سیمان برابر 5/0، طرح اختلاط کامل شود، از آنجا که با سیمان 325-1، نسبت آب به سیمان 48/0 و با سیمان های 425-1 و 525-1 به ترتیب نسبت آب به سیمان 55/0 و 62/0 بدست می آید. با محدودیت فوق مجبور هستیم نسبت آب به سیمان را به 5/0 محدود کنیم. هنگام بکارگیری سیمان های 425-1 و 525-1 عیار سیمان برابر 356 بدست می آید و صرفه جویی چندانی در مقایسه با عیار سیمان 372 برای سیمان های رده 325-1 حاصل نمی شود.

اگر حداکثر عیار سیمان مجاز اعمال گردد، بکارگیری رده سیمانی بالاتر کمک می کند در بسیاری از موارد محدودیت مزبور رعایت شود و تهیه طرح مخلوط بدون بکارگیری روان کننده تسهیل گردد. فرض کنید در حاشیه خلیج فارس و دریای عمان قرار باشد طرح مخلوط بتن با رده C35 با حداکثر نسبت آب به سیمان 45/0 و حداقل سیمان 350 و حداکثر عیار سیمان 425 کیلوگرم در متر مکعب بتن طبق آیین نامه پیشنهادی پایایی بتن در خلیج فارس و دریای عمان را ارائه دهیم. طبق جداول فوق برای سیمان 325-1، نسبت آب به سیمان 36/0 و عیار سیمان 552 کیلوگرم حاصل می شود که نمی توان از آن استفاده کرد زیرا عیار سیمانی بیش از 425 کیلوگرم دارد و لذا با مصرف فوق روان کننده، مقدار آب و در نتیجه سیمان مصرفی را می توان کاهش داد.

در حالی که با مصرف سیمان 425-1، نسبت آب به سیمان 44/0 و عیار سیمان 419 کیلوگرم را داریم و بدون مصرف روان کننده به نتیجه می رسیم. با مصرف سیمان 525-1، نسبت آب به سیمان 52/0 و عیار سیمان 341 کیلوگرم می شود که نیاز به تغییر دارد. اولا نسبت آب به سیمان باید به 45/0 تبدیل شود و بدین ترتیب عیار سیمان اولیه 396 کیلوگرم می شود که با اصلاح مقدار آب از 178 به 184 مقدار سیمان طرح 409 کیلوگرم در متر مکعب خواهد شد و بدون مصرف روان کننده همه چیز قابل قبول خواهد بود.

همان گونه که در بتن هایی با رده مقاومتی کم ،تاثیر رده سیمانی بر مصرف سیمان جدی نیست، در ملات های بنایی نیز نمی توان به کاهش جدی مصرف سیمان امیدوار بود بویژه اینکه کاهش شدید عیار سیمان، ملات را از کارایی مناسب دور می کند و نمی توان عیار سیمان را در این ملات ها از 200 کیلوگرم در متر مکعب و حتی در مواردی از 250 کیلوگرم در متر مکعب کمتر در نظر گرفت. در واقع محدودیت مصرف حداقل سیمان در این ملات ها و کم اهمیت بودن مقاومت در اینگونه موارد، کاهش مصرف سیمان را به دنبال نخواهد داشت.

مخلوط های تجویزی در نشریه 101 و 55 (مشخصات فنی عمومی راه و کار های ساختمانی) ارائه شده است. در نشریه 101 مقادیر عیار سیمان با توجه به طبقه بتن (رده بتن) به صورت زیر ارائه شده است.

 
لازم به ذکر است که این عیار ها بدون توجه به حداکثر اندازه سنگدانه، شکل سنگدانه ها و نوع و رده مقاومتی سیمان ارائه شده است و اگر قرار باشد از این مخلوط های تجویزی استفاده شود، مصرف سیمان پر مقاومت در کاهش عیار سیمان تاثیری نخواهد داشت. تاثیر افزایش اسلامپ در عیار بتن نیز طرح نشده است. ضمنا لازم به ذکر است در این نشریه به صراحت اعلام شده است که جدول مخلوط های تجویزی برای بتن های با رده بالاتر از C25 کاربردی ندارد و باید نسبت های اختلاط از طریق مطالعات آزمایشگاهی بدست آید اما متاسفانه در جدول مزبور نسبت ها و مقاومت های رده  C30 و C35 ارائه شده است.

 

نتیجه گیری

- رده های مقاومتی بالاتر در سیمان (مصرف سیمان پر مقاومت تر) به کاهش مصرف سیمان در بتن ها منجر می گردد.

- در بتن های پر مقاومت، تاثیر مصرف سیمان پر مقاومت در کاهش مصرف سیمان بیشتر خواهد بود.

- در صورتی که مصرف بتن های پر مقاومت در کشور رایج تر شود، سیمان های پر مقاومت می تواند مفید تر واقع گردد.

- مصرف سیمان های پر مقاومت در ملات های بنایی توصیه نمی شود و به هدر رفتن پتانسیل های این نوع سیمان ها منجر می شود.

- در صورتی که محدودیت نسبت آب به سیمان موجب شود تا نتوان از نسبت آب به سیمان بالاتر استفاده نمود، مصرف سیمان های پر مقاومت به کاهش عیار سیمان منجر نمی گردد.

- در صورتی که حداقل مجاز برای عیار سیمان مشخص شده باشد، در مواردی که عیار سیمان کمتر از حداقل عیار مجاز بدست آید، کاهش عیار سیمان میسر نیست.

- در مواردی که حداکثر مجاز عیار سیمان شود، به دلیل امکان مصرف نسبت آب به سیمان بالاتر و پایین آمدن عیار سیمان مصرفی، ممکن است نیاز به مصرف روان کننده منتفی شود.

- به دلیل پیچیدگی های موجود، کاهش مصرف سیمان در صورت مصرف سیمان های پر مقاومت وقتی میسر است که طرح اختلاط آزمایشگاهی تهیه شود و در این صورت ساخت مخلوط آزمون در آزمایشگاه ضرورت دارد.

- در صورت استفاده از مخلوط های تجویزی موجود، مصرف سیمان های پر مقاومت به کاهش عیار سیمان منجر نمی شود.

- برای بهره گیری از پتانسیل های سیمان های پر مقاومت باید آموزش های لازم به مهندسین و دست اندرکاران داده شود و زمینه مصرف آنها فراهم گردد.

- کاهش مصرف سیمان به کاهش مصرف انرژی و مواد اولیه منجر می شود و به حفظ محیط زیست و جلوگیری از آلودگی و از بین نرفتن منابع طبیعی تجدید ناپذیر می انجامد.

 مهندسی و مدیریت ساخت  (ICEMA)  Construction Engineering Management


منابع و مراجع

1- عزیزیان، محمدرضا، "تکنولوژی سیمان"، سیمان اکباتان

2- بکائیان، منوچهر، "هندبوک مهندسی سیمان، مواد نسوز و مصالح ساختمانی"، سیمان آبیک

3- قدوسی، پرویز، همکاران، "روش ملی طرح مخلوط بتن"، مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن

4- تدین، محسن، همکاران، "راهنمای روش ملی طرح مخلوط بتن"، مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن

5- موسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی، "ویژگی های استاندارد سیمان های پرتلند"، استاندارد ملی شماره 389 ایران

6- مرکز تحقیقات ساختمان و مسکن، "آیین نامه (پیشنهادی) پایایی بتن در محیط خلیج فارس و دریای عمان"، نشریه شماره 428

7- سازمان مدیریت و برنامه ریزی، "آیین نامه بتن ایران (آبا)"، نشریه شماره 120، 1379

8- سازمان مدیریت و برنامه ریزی، "مشخصات فنی عمومی راه"، نشریه شماره 101، 1382

9- سازمان مدیریت و برنامه ریزی، "مشخصات فنی عمومی کارهای ساختمانی"، نشریه شماره 55

10- نویل، مترجم: هرمز فامیلی، "هرمز فامیلی"، ویرایش چهارم

10- EN 197-1, "Cement; Part1: Composition, specifications and conformity criteria for common cements"

11- American Concrete Institute, "Standard Practice for Selecting Proportions for Normal Heavyweight, and Mass Concrete", ACI 211.1

12- Building Research Establishment, "Design of Normal Concrete Mixes", second edition

 


ارسال شده در:

گرفتن مدرک PMP

سه شنبه 12 بهمن 1395
11:58
امیرحسین ستوده بیدختی
مدرک PMP داره روز به روز تو ایران بیشتر شناخته می‌شه و افراد بیشتری به این فکر می‌افتن که اون رو بگیرن. وقتی هم چنین فکری به ذهنشون می‌رسه انبوهی از سوال‌ها براشون مطرح می‌شه که به راحتی نمی‌تونن جوابشون رو پیدا کنن. این مطلب رو نوشتم که به همچین سوال‌هایی جواب بدم.

 این مدرک چی هست؟

PMP مخفف Project Management Professional هست، یعنی چیزی تو مایه‌های حرفه‌ای در مدیریت پروژه. توجه کنین که مثلا نگفتن مدیر پروژه حرفه‌ای، به این خاطر که این کس ممکنه مدیر پروژه نباشه و صرفا در مدیریت پروژه حرفه‌ای باشه؛ یعنی تمام کسایی که کارشون برنامه‌ریزی و کنترله هم مخاطب مدرک می‌شن.

PMP مهم‌ترین، شناخته شده‌ترین و با ارزش‌ترین مدرکیه که تو زمینه مدیریت پروژه تو دنیا وجود داره و فاصله زیادی هم با رقبای خودش داره. به تمام معنا بین‌المللیه.

این مدرک یه گواهی حرفه‌ایه، نه گواهی آکادمیک؛ یعنی به ازای گذروندن تعدادی واحد و دریافت درجه‌ای آکادمیک داده نمی‌شه، به ازای داشتن شرایطی خاص (که جلوتر توضیح می‌دم) و قبولی در امتحان داده می‌شه. خیلی جاها برای مدارک حرفه‌ای ارزشی بالاتر از مدارک آکادمیک قائل هستن، چون نشون می‌دن که اطلاعات و مهارت‌های فرد کاملا کاربردی و واقع‌بینانه هست، در حالی که درجه‌های آکادمیک اطلاعات تئوریک رو تضمین می‌کنن که ممکنه در عمل به سادگی پیاده‌سازی نشن.


این مدرک رو PMI صادر می‌کنه: Project Management Institude

موسسه مدیریت پروژه یه موسسه غیر انتفاعی بین‌المللیه و علاوه بر این گواهی، گواهی‌های دیگه‌ای هم داره. اگه دوست داشتین اطلاعات بیشتری در مورد انواع گواهی‌های مرتبط با مدیریت پروژه به دست بیارین به این مطلب مراجعه کنین.

 

این مدرک به درد من می‌خوره؟

بذارین سوال رو کامل‌تر کنم: من یه کارشناس برنامه‌ریزی و کنترل پروژه هستم، آیا این مدرک به درد من می‌خوره؟

جواب با شدت تمام مثبته. حتما. خیلی زیاد.

و این هم دلایلش:

    با داشتن این مدرک اعتبارتون بالا می‌ره و می‌تونین تو کارتون پیشرفت کنین، به خصوص اگه اون رو همراه کنین با چیزهای دیگه.
    با این مدرک از “یه آدمی که تو یه کشور جهان سومی معلوم نبوده چیکار می‌کرده” تبدیل می‌شین به کارشناسی که تو همه جای دنیا به رسمیت شناخته می‌شه. امتیاز این مسئله فقط برای کسایی نیست که می‌خوان از ایران برن، کسای دیگه هم ممکنه بخوان کارهای کوتاه مدتی خارج ایران بگیرن، پارتنرهای خارجی داشته باشن و …
    زمانی می‌تونین این مدرک رو بگیرین که چیزهای خیلی زیادی یاد گرفته باشین که اگه به خودتون بود ممکن بود هیچوقت بهشون اهمیت ندین و طرفشون نرین. بعدا می‌فهمین که اون چیزها براتون خیلی مفیدن.

 

مورد سوم خیلی اهمیت داره. زمانی می‌تونین PMP بشین که اطلاعات جامع و یکپارچه‌ای از کل ماجرای مدیریت پروژه داشته باشین و این دید خیلی براتون مفید خواهد بود، حتی اگه قصد داشته باشین که تا آخر عمرتون هم کارشناس برنامه‌ریزی و کنترل پروژه باشین.

پس اگه نظر من رو می‌خواین، حتما برین دنبال گرفتن این مدرک.

 

تسلط به محتوای PMP چقدر به کار برنامه‌ریزی و کنترل پروژه کمک می‌کنه؟

قسمت اصلی محتوایی که تو PMP هدف هست و قبول شدنتون تو آزمون نشون می‌ده که به اون محتوا تسلط دارین، ارتباط مستقیمی با اون چیزی که تو ایران بهش می‌گیم برنامه‌ریزی و کنترل پروژه نداره!

البته قسمتیش هم ارتباط مستقیم داره، ولی اون مباحث انقدر ساده هستن که اگه بلد نباشین و بخواین در زمان آماده شدن برای آزمون PMP یادشون بگیرین، به نظر من نمیشه اسمتون رو گذشت کارشناس برنامه‌ریزی و کنترل پروژه.

خوب، پس به درد نمی‌خوره؟

چرا، من که بارها گفتم به درد می‌خوره. تو هر کاری لازمه که آدم تلاشش رو متمرکز کنه روی نقطه اصلی و اونجا تا جایی که می‌تونه عمیق بشه. ولی خیلی وقت‌ها نمی‌شه با تمرکز کامل روی یک نقطه از حدی بیشتر عمیق شد. باید هر از چندی هدف رو کمی بزرگ‌تر کرد، کمی به اون ترتیب پیش رفت و بعد دوباره کار رو متمرکز کرد. وقتی برای آزمون PMP آماده می‌شین، محتوای خیلی زیادی رو یاد می‌گیرین که پشتوانه خیلی خوبی برای کارتون تو برنامه‌ریزی و کنترل پروژه می‌شه، حتی با وجود این‌که به نظر میاد ارتباط مستقیم ندارن.

 

چه کسایی می‌تونن مدرک بگیرن؟

کسایی می‌تونن مدرک رو بگیرن که:

    حداقل 3 سال سابقه کار مرتبط با مدیریت پروژه داشته باشن (برای مدرک لیسانس و بالاتر. برای دیپلم باید 5 سال سابقه داشت).
    حداقل 35 ساعت دوره آموزشی مناسب گذرونده باشن.
    متعهد شده باشن که به آیین‌نامه اخلاق حرفه‌ای PMI پایبند خواهند بود.

 

زیاد شرایط سختی نیست. در مورد سابقه کار محدودیتی که وجود داره اینه که باید تو همه زمینه‌های مدیریت پروژه سابقه داشته باشین، نه مثلا فقط زمان‌بندی. بعدا وقتی دارین ثبت نام می‌کنین ازتون تک تک سوابق رو می‌پرسه و یه لیست از انواع کارها می‌ده تا بگین که برای هرکدوم چند ساعت کار کردین. اگه هرکدوم از زمینه‌ها حداقل تعداد ساعت رو داشته باشن، مجازین که برای امتحان ثبت نام کنین. البته این ماجرا اونقدر که ممکنه به نظرتون بیاد سخت نیست. در مورد اکثر افراد کارهای متعددی که تحت اسم برنامه‌ریزی و کنترل پروژه انجام دادن رو می‌شه طوری تعبیر کرد که جوابگو باشه. اگه با پم‌باک آشنا باشین می‌دونین که دو ساختار برای شکست مطالبش (مهارت‌های مدیریت پروژه) داره، یکی گروه‌های فرآیندیه و دومی حوزه‌های دانش. چیزی که برای PMP شدن لازم دارین این نیست که تو همه حوزه‌های دانش کار کرده باشین (مثلا مدیریت منابع انسانی) و کافیه که تو همه گروه‌های فرآیندی تجربه‌ای کسب کرده باشین؛ یعنی آغازش، برنامه‌ریزی، اجرا، نظارت و کنترل و در نهایت خاتمه. نیازی نیست که مثلا تو مرحله آغازش تمام کارها رو تجربه کرده باشین، اگه فقط قسمتی از کارهای آغازش رو تجربه کرده باشین کافیه. به همین خاطره که ارضای این ساختار خیلی راحت‌تر از حوزه‌های دانشه، چون اون‌ها تعدادشون بیشتره.

 

دوره آموزشی خیلی‌ها رو نگران می‌کنه، ولی ظاهرا چیز پیچیده‌ای نیست. نیازی نیست که برگزار کننده دوره شرایط ویژه‌ای داشته باشه و مثلا فقط موسسه‌های خاصی بتونن دوره‌های 35 ساعته رو برگزار کنن. تو راهنمای PMI توضیح داده که اگه مثلا دوره‌ای تو شرکتتون برای مدیریت پروژه برگزار شده باشه و تمام زمینه‌های مدیریت پروژه رو هم پوشش داده باشه، همون دوره کافیه؛ بله، محدودیت اینه که تو دوره‌ای که معرفی می‌کنین باید تمام حوزه‌های مدیریت پروژه پوشش داده شده باشه. یه نکته دیگه اینه که تو شرایطی لازمه که گواهی اون رو هم ارائه کنین (شرایط رو هم می‌گم حالا) و باید پیش‌بینی اون رو هم کرده باشین. من خودم ترجیح دادم یه دوره آنلاین بگذرونم که مخصوص این کار بود و مطمئن بودم که بعدا مشکلی برام پیش نمیاد. دوره هم 50 دلار بود و آدرسش هم اینه: http://proxalt.com

فکر می‌کنم دوره‌هایی که تو ایران برگزار می‌شه هم برای این کار کافی باشه، ولی مسئولیتی بابت این حرفم قبول نمی‌کنم.

 

آیین‌نامه اخلاق حرفه‌ای هم اجباریه. آیین‌نامه‌ایه که ترجمه‌ش هم کردم و در اولین فرصت می‌ذارمش تو سایت.

 

چطوری برای آزمون آماده بشم؟

اولین منبع پم‌باکه که نسخه‌های مختلفش به فارسی هم ترجمه شدن. من هم نسخه چهارمش (2008) که الان آخرین نسخه‌س رو ترجمه کردم. البته الان که دارم این رو می‌نویسم هنوز چاپ نشده، ولی باید در آینده نزدیک چاپ بشه.

دومین منبع پایه، آیین نامه اخلاق حرفه‌ایه که ازش 3 تا 8 سوال تو آزمون میاد. آزمون 200 سوال چهار جوابیه. ظاهرا قراره تو نیمه دوم سال 2011 تعداد سوال‌های آیین‌نامه تو آزمون خیلی بیشتر بشه و با حوزه‌های دانش هم ترکیب بشه.

این منابع برای قبولی به هیچ وجه کافی نیستن. باید قبلا مدیریت پروژه رو لمس کرده باشین. نیازی نیست که خودتون پروژه مدیریت کرده باشین، همین که برنامه‌ریزی و کنترل پروژه کرده باشین و با مدیرای پروژه‌ها از نزدیک ارتباط داشته باشین و تو کارهاشون دقت کرده باشین کافیه. تا حالا شده تو رفتار مدیر پروژه‌تون دقیق شده باشین؟ با خودتون بگین که چرا مثلا در مورد این مشکل فلان کار رو کرد و بهمان کار رو نکرد؟ شده ازش بپرسین که چرا فلان تصمیم رو گرفتی؟ اگه همچین آدمی باشین، خیلی راحت‌تر می‌تونین تو آزمون قبول بشین.

منابع زیادی برای آمادگی آزمون وجود داره که هم به فهم بهتر پم‌باک کمک می‌کنه و هم برای شرکت در آزمون آمادتون می‌کنه. معروف‌ترین منبع، کتاب آمادگی آزمون ریتا هست که اون رو ترجمه کردم و در آینده نزدیک چاپ می‌شه.

به جز اون کتاب‌های دیگه‌ای هم هست. خیلی‌ها توصیه می‌کنن که فقط یه منبع رو نخونین و حداقل دو کتاب مختلف رو بخونین، ولی به نظر من یک منبع هم اگه دقیق خونده بشه کاملا کافیه.

آخرین چیزی که لازم دارین، آزمون‌های شبیه‌سازی شده‌ن. آزمون 200 سوال چهار جوابیه که همه جای دنیا به زبان انگلیسیه و برای جواب دادن بهشون 4 ساعت وقت دارین. باید تو آزمون‌های شبیه‌سازی شده سرعت و انرژی خودتون رو بسنجین، و صدالبته نمره‌ای که میارین رو هم تخمین بزنین. اگه 61٪ سوال‌ها رو درست جواب بدین قبول می‌شین و در نتیجه به نظر من باید تو آزمون‌های شبیه‌سازی شده بالای 70٪ امتیاز بیارین که حاشیه اطمینان مناسبی داشته باشین.

آزمون‌های شبیه‌سازی شده‌ای که می‌شناسم و استفاده کردم این‌ها هستن:

    PM Fastrack: این آزمون مال موسسه ریتاس. یه نرم‌افزاره که باید نصب کنین و استفاده کنین. متاسفانه رایگان نیست، ولی نسخه‌های غیرمجازش راحت پیدا می‌شه.
    Exam central: آنلاینه و رایگان. کیفیتش هم خیلی خوبه.
    Head First Labs: آنلاین و رایگان. کیفیتش خیلی خوبه. این آزمون مال موسسه O’Reilly هست که تعدادی کتاب هم برای آمادگی آزمون داره و کتاب‌هاش به نظر من بعد از کتاب ریتا بهتر از همه هستن.
    PMSoft: باز هم آنلاین و رایگان. کیفیتش کمابیش خوبه.

این‌ها اصلی‌ها بودن. به جز اون‌ها می‌تونین به این و این و این و این هم مراجعه کنین، که همگی رایگان هستن و در عین حال به خوبی قبلی‌ها نیستن.

 

تمام این آزمون‌ها که معرفی کردم جواب‌های تشریحی دارن و می‌تونین دلیل اشتباه بودن جواب‌هاتون رو بفهمین. فقط مرور کردن جواب‌های اشتباه کافیه؟ اصلا. تمام سوال‌هایی که شک دارین رو هم علامت بزنین تا اگه درست جواب داده بودین هم یه بار دیگه مطالعه‌ش کنین، توضیح‌ها رو بخونین و …

آزمون PM Fastrack برای من سخت‌تر از اون‌های دیگه بود و بین 60 تا 70 درصد ازش امتیاز میاوردم، در حالی که تو بقیه بین 75 تا 90 درصد امتیاز میاوردم و تفاوت واقعا زیاده. آزمون اصلی برای من به گروه دوم نزدیک‌تر بود. البته این تفاوت ممکنه برای من و به خاطر نوع دانسته‌های من باشه و برای شما و دیگران تناسب دیگه‌ای داشته باشن.

 

توصیه مهم من به شما اینه که سوال‌های آزمون‌های شبیه‌سازی شده رو حروم نکنین. تعداد این سوال‌ها محدوده و باید در آخر کار ازشون استفاده کنین، در نتیجه پیش از این‌که تمام منابع رو مطالعه کنین به هیچ وجه سوال‌ها رو نگاه هم نکنین!

 

برای شرکت در آزمون باید تا چه حدی به زبان انگلیسی مسلط بود؟

تو این امتحان زبان به هیچ وجه هدف نیست و توجه فقط به معلوماته. با این حال، خوب آزمون به زبان انگلیسیه دیگه!

زیاد نگران نباشین، چون طراح‌های سوال‌ها سعی کردن متن سوال‌ها ساده باشه و مثلا به هیچ وجه متن سوال‌های امتحان رو نمی‌تونین با متن نسبتا مشکل پم‌باک مقایسه کنین. با این حال، اگه درک مطلبتون در زبان انگلیسی خوب نباشه به مشکل بر می‌خورین. حداقلش اینه که سرعت جواب دادنتون رو کم می‌کنه، چون لازمه که سوال رو چند بار بخونین تا کامل بفهمین. کلماتی که تو متن سوال به کار می‌رن هم معمولا نا آشنا نیستن و کسایی که کمی متون ساده مدیریت پروژه رو به زبان انگلیسی خونده باشن و زبان عمومیشون هم بد نباشه می‌تونن از پسش بر بیان.

با این حال باید پذیرفت که شرایط برای کسایی که انگلیسی زبان هستن راحت‌تره. من خودم تو امتحان به سوالی بر خوردم که شرایطی رو توصیف کرده بود و تو متن سوال از صفتی استفاده کرده بود که نمی‌شناختمش. مثبت یا منفی بودن اون صفت جواب رو کاملا تغییر می‌داد و من هم از ظاهر کلمه نمی‌تونستم حدس بزنم که مثبته یا منفی؛ نتیجه چی بود؟ این بود که مجبور شدم یکی از دو گزینه‌ای که می‌تونست جواب باشه رو انتخاب کنم. ممکنه اون سوال رو اشتباه جواب داده باشم، در حالی که اگه انگلیسی زبان بودم قطعا چنین ریسکی برام وجود نداشت.

اگه مایل باشین می‌تونین برای تسلط بیشتر به کلمه‌هایی که تو آزمون به کار می‌ره از مجموعه فلش‌کارت‌های واژگان آزمون PMP هم کمک بگیرین.

 

چقدر باید برای آماده شدن در آزمون انرژی صرف کنم؟

اصولا کسی که داره تو این آزمون شرکت می‌کنه سر کار هم می‌ره. به نظر من برای چنین آدمی که می‌خواد بین کار و تفریح و زندگی خودش رو برای آزمون هم آماده کنه، چیزی بین یک سال تا دو سال کافیه. البته می‌شه با انرژی خیلی زیاد زودتر هم کار رو تموم کرد، ولی چرا آدم عجله کنه؟

تا وقتی که تو آزمون‌های شبیه‌سازی شده نتیجه مناسبی نگرفتین مطالعه‌تون رو متوقف نکنین و وقت امتحان هم رزرو نکنین. در غیر این صورت هم ممکنه شکست بخورین و هم پولتون هدر رفته.

 

بهتره چه زمانی برم سراغ گرفتن مدرک؟

پیش‌فرض من اینه که این سوال رو یه کارشناس برنامه‌ریزی و کنترل پروژه داره می‌پرسه. خوب، چنین آدمی باید مطالعاتش رو اولویت بندی کنه و پیش بره. به نظر من داشتن دانش‌ها و مهارت‌های زیر براتون حیاتی‌تر از PMP هست:

    دونستن اصول و مفاهیم برنامه‌ریزی و کنترل پروژه
    تسلط کامل به نرم‌افزار پراجکت
    تسلط کامل به نرم‌افزار پریماورا (ترجیحا P6)
    آشنایی با Pertmaster (اسم جدیدش شده Risk Analysis)
    آشنایی با اصول، مفاهیم و مسایل حقوقی قراردادهای مرتبط با پروژه‌ها
    آشنایی با مسایل مالی پروژه‌ها

بعد از این‌که این موارد کامل بشن، یکی از گزینه‌های بعدی که در افق کارتون قرار می‌گیره PMP هست.

ولی یه چیزی جا افتاد. یادتون هست؟

زبان انگلیسی! دونستن زبان انگلیسی خیلی مهمه و اگه ضعف دارین باید قبل از این‌که برین سراغ مدرک PMP درستش کنین. مسئله فقط این نیست که در این حالت راحت‌تر می‌تونین امتحان بدین؛ به هزاران کتاب مفیدی که به زبان انگلیسی هستن و این روزها می‌شه از اینترنت دانلود کرد فکر کنین…

 

چطوری برای آزمون ثبت نام کنم؟

اولین مرحله اینه که برین تو سایت PMI و عضو بشین. برای عضویت فکر کنم باید حدود 100 دلار پرداخت کرد. اگه کسی رو نمی‌شناسین که کارت اعتباری داشته باشه و بتونین ازش درخواست کنین که هزینه رو پرداخت کنه، می‌تونین از فروشنده‌های ایرانی آنلاین دبیت‌کارت بخرین یا از موسسه‌های فراوونی که تو ایران خدمات پرداخت انجام می‌دن کمک بگیرین. مشخصه که برای این کار باید کارمزد هم پرداخت کنین.

دو سه هفته بعد از این‌که عضو بشین کارت عضویتتون با پست میاد در خونه. خوشبختانه فعلا PMI هیچ محدودیت و تحریمی برای ایرانی‌ها نداره.

مرحله بعد اینه که تو سایت لاگین کنین و برای آزمون PMP ثبت نام کنین. آمادگیش رو داشته باشین که چند ساعت پای کامپیوتر فرم پر کنین!

تو این مرحله خیلی دقت کنین. مبنا اعتماده و هر چیزی که وارد کنین پذیرفته می‌شه، ولی عده کمی به طور اتفاقی انتخاب می‌شن برای ممیزی و اونوقت این افراد باید برای تمام چیزهایی که وارد کرده بودن سند بفرستن. من خودم وقتی فرم‌ها رو پر می‌کردم به این مسئله توجه نداشتن و مثلا مدرکم رو زدم فوق لیسانس، در حالی که برای این کار هیچ فرقی با لیسانس نمی‌کرد. وقتی قرار شد ممیزی بشم مجبور شدم برم مدرک فوق لیسانسم رو بگیرم و برای این کار چند روز وقت صرف کردم، در حالی که لیسانسم رو داشتم. شانسی که آوردم این بود که تمام سوابق کاریم رو وارد نکردم و فقط در حدی وارد کردم که برای آزمون لازم بود، وگرنه مجبور می‌شم چندین و چند روز دور شهر بگردم و از شرکت‌های مختلف گواهی بگیرم.

در نهایت اعضا باید حدود 400 دلار برای آزمون پرداخت کنن. بعد از این‌که مدارکتون تایید بشه و اگه بدشانسی آوردین و ممیزی شد، بعد از ممیزی، اعلام می‌شه که مجاز به شرکت در آزمون هستین. یه لینک براتون میاد که برین تو سایت Prometric و وقت رزرو کنین. این Prometric همون شرکتیه که تقریبا همه آزمون‌های بین‌المللی (مثل آزمون‌های مایکروسافت) رو برگزار می‌کنه.

 

کجا می‌تونم امتحان بدم؟

پرومتریک تو اکثر کشورها شعبه داره، می‌تونین تو سایتش به راحتی کنترل کنین. ایرانی‌ها معمولا تو امارات یا ترکیه امتحان می‌دن. در هر حال، هر جای دنیا که امتحان بدین به زبون انگلیسیه. من تو کشوری فرانسوی زبان امتحان دادم و همزمان با امتحان من چند امتحان دیگه هم برگزار می‌شد. تمام چیزهایی که پشت بلندگو می‌گفتن به زبان فرانسوی بود، ولی چیزایی که به امتحان PMP مربوط می‌شد رو انگلیسی می‌گفتن.

 

چه زمان‌هایی امتحان برگزار می‌شه؟

دایما داره برگزار می‌شه. من دو ماه زودتر از تاریخی که برام مناسب بود مشغول رزرو کردن وقت شدم و اون زمان تو امارات تو هر هفته 4 تا 5 روز آزاد وجود داشت که می‌تونستم رزرو کنم، در حالی که تو خیلی از کشورهای اروپایی تو هر 10 روز می‌شد یک تا دو روز آزاد پیدا کرد.

در هر حال، حداقل یه ماه قبل از تاریخی که برای آزمونتون مناسبه وقت رزرو کنین. فکر می‌کنم نیازی به توضیح نباشه که باید همزمان برنامه سفرتون رو هم بچینین که به مشکلی بر نخورین.

 

روز امتحان چه اتفاقی می‌افته؟

امتحان برای ماها همراه با سفره. امتحان نیاز به تمرکز و انرژی خیلی زیاد داره، در نتیجه پیشنهاد اکید می‌کنم که سفرتون رو طوری تنظیم کنین که حداقل دو روز قبل از امتحان به اون شهر رسیده باشین و اون دو روز رو خیلی خوب تفریح کنین و سعی کنین خسته نشین.

روز امتحان باید نیم ساعت زودتر به خاطر تشریفات اداری به شعبه برین. یه کمد بهتون می‌دن که همه چیزتون رو بذارین توش و بعد برین تو سالن امتحان. تو سالن امتحان تعدادی کامپیوتره و معمولا داوطلب‌ها همزمان امتحانشون رو شروع نمی‌کنن، وقتی می‌رین تو ممکنه عده‌ زیادی از قبل در حال امتحان دادن باشن. هر کسی هم یه امتحانی داره می‌ده، همه الزاما امتحان PMP نمی‌دن.

تو جلسه هیچ نوع خوردنی هم نباید ببرین. هروقت که بخواین می‌تونین بین امتحان بلند شین و برین تو سالن استراحت بشینین و با قهوه رایگان (یا پذیرایی‌های دیگه‌ای که ممکنه تو جاهای دیگه فرق کنه) از خودتون پذیرایی کنین. هرچقدر که بخواین و به هر تعداد که بخواین می‌تونین برین تو سالن استراحت، فقط نکته‌ش اینه که زمان امتحانتون داره می‌گذره.

 

 مهندسی و مدیریت ساخت  (ICEMA)  Construction Engineering Management


نتیجه‌گیری

نتیجه‌گیری نداره دیگه؛ امیدوارم در زمان مناسب کار رو شروع کنین، به شیوه مناسب برای آزمون آماده بشین و به سادگی هم قبول بشین. هیچوقت هم روند یادگیریتون رو متوقف نکنین، همیشه راه‌های خیلی زیادی برای پیشرفت کردن وجود داره.
منبع:نادرخرمی راد

ارسال شده در:

مدیریت و کنترل پروژه

سه شنبه 12 بهمن 1395
11:44
امیرحسین ستوده بیدختی
مدیریت و کنترل پروژه

مدیریت و کنترل پروژه عبارت است از بکارگیری دانش، مهارت ها، ابزارها و تکنیک ها در راستای اجرای پروژه به منظور تحقق نیازهای اصلی پروژه. مدیریت پروژه با استفاده از فرایندهایی همچون فرایندهای آغازین، برنامه ریزی، اجرایی، کنترلی و اختتامی انجام می پذیرد .

مدیریت پروژه یا برنامه ریزی و کنترل پروژه در عین حال که یک علم محسوب می شود یک هنر است.

در بخش علمی آن می توانیم به چگونگی تعریف کار، ایجاد هماهنگی بین فعالیت ها و مستندسازی اشاره کنیم. اینکه چگونه با بودجه و اعتبارات ارتباط موثر برقرار کرده و تصمیم بگیریم که در حال حاضر از چه منبعی باید استفاده کنیم و در چه منابعی باید صرفه جویی کنیم. باید نیازهای واقعی را شناخته و آنها را تحلیل کنیم تا بتوانیم پروژه را به بهترین نحو ممکن به پیش برده و آنرا با استفاده بهینه از منابع به سر منزل مقصود برسانیم.

استفاده از ابزارهای برنامه ریزی به ما در بهبود اجرای پروژه ها  کمک خواهد کرد. از جمله این ابزارهای مفید می توان به نرم افزارهایی از قبیل "Primavera"و  "\'\'MS Project اشاره کرد که کاربردی ترین نرم افزارهای حال حاضر مدیریتی-کنترلی می باشند. از این دو نرم افزار می توان برای تهیه نمودارهای گانت، برنامه های کنترلی، تخصیص بودجه به هر پروژه، استفاده بهینه از منابع، صرفه جویی در هزینه و زمان و در نهایت مدیریت بهتر و ساده تر پروژه ها استفاده کرد.

باید خود را پرورش دهید

از بخش علمی آن که بگذریم در بخش هنری می توانیم به پرورش قوه تشخیص، افزایش قدرت ذهنی، تخیل و یادگیری نحوه هدایت افراد برای رسیدن به یک هدف مشترک دست یابیم. در عین حال که به جزئیات یک پروژه توجه می کنیم، اسیرش نمی شویم. در حالیکه اطلاعات پراکنده و مختصری دریافت می کنیم، باید تصمیمات بیشماری بگیریم.

بطور مثال برنامه ریزی و کنترل پروژه را می توان به یک GPS تشبیه کرد. کار اصلی  GPSنشان دادن بهترین مسیر بر اساس یک سری تعاریف از پیش تعیین شده است. بر طبق اطلاعاتی که شما وارد آن می کنید یک خروجی می دهد و آن هم مسیری مشخص است. این در واقع شروع کار این وسیله است. پس از حرکت شما به سمت مقصد از طریق راهنمایی لحظه به لحظه صوتی و تصویری از درگیری های عمده ای که برای پیدا کردن مسیر دارید، رهایی پیدا می کنید و در واقع به عنوان ذهن دوم شما کار می کند. در ادامه با توجه به عوامل محیطی پیش بینی نشده و یا اشتباهات شخص راننده امکان خروج از مسیر تعیین شده وجود دارد. در صورتی که این اتفاق بیافتد مسیریاب شما مسیر را بازبینی کرده و مسیر جدید را به شما نشان می دهد. یعنی دقیقا کاری که مدیر پروژه انجام می دهد.

در شرکت های بزرگ چندین گروه کاری مختلف و مستقل از هم مشغول به کارند که این امر باعث به وجود آمدن چالشی بزرگ در زمینه مدیریتی و کنترل پروژه ها می شود که لازمه خروج از این چالش، توانایی مدیر در گسترش روابط کاری و بهینه کردن آن برای ایجاد یک ارتباط موثر، هموار و بی دغدغه با تمام اعضای درون یا بیرون از شرکت می باشد.

 
مدیریت 9 ‌گانه پروژه‌ها
 

 مهندسی و مدیریت ساخت  (ICEMA)  Construction Engineering Management


براساس استاندارد PMBOK (پیکره ی دانش مدیریت پروژه)، مدیریت 9 ‌گانه پروژه‌ها به شرح زیر است:

1- مدیریت یكپارچگی پروژه :

 فرایندهای موردنیاز جهت هماهنگی مناسب اجزای مختلف پروژه.

2- مدیریت محدوده پروژه :

 فرایندهای لازم برای اجرای تمامی پروژه ها و جلوگیری از انجام کارهای اضافی و فعالیت های بیهوده.

3- مدیریت زمان پروژه :

حصول اطمینان از شروع و خاتمه به موقع پروژه.

4- مدیریت هزینه پروژه‌ها :

اطمینان از اجرای پروژه در چارچوب بودجه ارائه شده.

5- مدیریت كیفیت پروژه:

فرایندهای لازم برای تامین منابع مورد نیاز جهت اجرای بهینه پروژه.

6- مدیریت تداركات پروژه :

فعالیت های لازم برای فراهم كردن كالا و خدمات در پروژه.

7- مدیریت منابع انسانی پروژه :

بهترین شكل بكارگیری افراد در پروژه و ساختار سازمانی نیروی انسانی پروژه، شیوه‌های جذب نیرو، روش تخصیص نیروها و سازماندهی و توسعه تیم پروژه می‌باشد.

8- مدیریت ارتباطات پروژه :

مدیریت تولید، جمع‌آوری، انتشار و توزیع مناسب و به ‌موقع اطلاعات پروژه.

9- مدیریت ریسك پروژه :

تجزیه و تحلیل واكنش مناسب در مقابل درجه ریسك پروژه.
 
ارسال شده در:

نمودارهای مسیر شنا (Swim Lane Diagrams)

دوشنبه 11 بهمن 1395
10:54
امیرحسین ستوده بیدختی
نمودارهای مسیر شنا
(Swim Lane Diagrams)

نمودارهای مسیر شنا، ابزارهای مفیدی هستند برای شناسایی منابع ناکارآمدی در درون، و مابین، فرآیندها و واحدهای سازمان. با استفاده از تصاویر ساختیافته برای نشان دادن اینکه فرآیندها چگونه به اهدافشان دست می یابند، می توانید در یک نگاه ببینید که چه کسی مسئول چه چیزی است، و آیا در فرآیند مورد نظر، زمینه های بالقوه ای برای بهبود وجود دارد یا خیر. نکته مهم آن است که قبل از شروع، کاملاً مشخص کنید که ناکارآمدی در کجاست و کجا امکان بهبود وجود دارد. بنابراین بهتر است ابتدا فرآیندهای سازمان را به قطعات قابل مدیریت بشکنید.

 مهندسی و مدیریت ساخت  (ICEMA)  Construction Engineering Management





ارسال شده در:

حل تضادها با رویکرد ارتباطی مبتنی بر علایق (IBR)

دوشنبه 11 بهمن 1395
10:52
امیرحسین ستوده بیدختی
حل تضادها با رویکرد ارتباطی مبتنی بر علایق (IBR)

هنگامی که تضادی بروز می کند، به سادگی ممکن است افراد از موقعیت خود پا را فراتر بگذارند، از کوره در بروند، صداها بالا برود، و زبان بدن حالت تدافعی یا تهاجمی پیدا کند. شما می توانید با استفاده از رویکرد IBR از تمامی این موارد، پرهیز کنید. بدین منظور مراحل زیر را دنبال نمایید:

    مطمئن شوید که روابط خوب، یک اولویت است. با طرف مقابل، محترمانه رفتار کنید. تمام تلاش خود را بکنید که مؤدب باشید، و در مورد مسائل به صورت سازنده به بحث بپردازید.

    حساب افراد را از مشکلات جدا کنید. به یاد داشته باشید که در بسیاری از موارد، "مشکل" طرف مقابل نیست- اختلافات می تواند ناشی از مواضع متضاد باشد.

    به علایق و منافع مختلف با دقت گوش کنید. اگر سعی کنید که دیدگاه های افراد را درک نمایید، بهتر در خواهید یافت که چرا چنین موضعی را اتخاذ کرده اند.

    ابتدا گوش کنید، بعد سخن بگویید. باید قبل از آنکه از موضع خود دفاع کنید، به آنچه طرف مقابل می گوید، گوش فرا دهید. ممکن است طرف مقابل چیزی بگوید که ذهنیت شما را تغییر دهد.

    "حقایق" را تنظیم کنید. بر اساس حقایق قابل مشاهده، که ممکن است بر تصمیم هر دوی شما مؤثر باشد، تصمیم بگیرید.

 مهندسی و مدیریت ساخت  (ICEMA)  Construction Engineering Management


    گزینه ها را با هم جستجو کنید. در مورد ایده ای که ممکن است در یک موضع سوم وجود داشته باشد و به طور مشترک به آن برسید، ذهنیتی باز داشته باشید.


ارسال شده در:

مروری بر ریسك های تأمین و تداركات پروژه ها

دوشنبه 11 بهمن 1395
10:50
امیرحسین ستوده بیدختی
مروری بر ریسك های تأمین و تداركات پروژه ها

شناسایی و مقابله با ریسك های موجود در تأمین و تداركات، برای هر سازمانی و برای هر مدیر پروژه ای لازم و ضروری است. در اینجا به برخی از مهمترین این ریسک ها اشاره می شود:

    عدم وجود سیستمی برای استفاده از تجارب گذشته: عدم وجود مستندات و حافظه سازمانی و بی توجهی به تجارب گذشته، معمولاً هزینه های سنگینی را بر پروژه تحمیل می کند.

    تخصیص افراد نالایق به امر تدارکات: عدم تسلط به زبان خارجی، دارا نبودن مهارت های مدیریتی مثل مذاكره، عدم تسلط فنی به محتوای خرید، و مواردی از این دست، شرایط را برای شكست تدارکات فراهم می سازد.

    تحریم: تحریم ها موجب افزایش هزینه ها، پیچیده شدن فرآیند تأمین، و افزایش ریسك پروژه در ابعاد مختلف خواهند شد.

    خرید با شرایط تحویل نادرست: لازم است مدیران پروژه و مدیران تداركات، به Incoterms احاطه كامل داشته باشند و معنا و تأثیرات هر نوع خرید را بخوبی بدانند.

    کم توجهی به مسئله بیمه: هیچ تضمینی وجود ندارد كه كالای شما پس از بارگیری، دچار تصادف كامیون حامل بار، افتادن كانتینر از كشتی به درون اقیانوس، و یا تغییر مسیر اجباری كشتی به سمت مقصدی دیگر (به هر دلیل) نگردد. بیمه نبودن بار، یا ناصحیح بودن آن منجر به ریسك های جدی خواهد شد.

 مهندسی و مدیریت ساخت  (ICEMA)  Construction Engineering Management


    عقد قرارداد نادرست: فراموش نكنیم كه هر آنچه كه بین خریدار و فروشنده تعهد ایجاد می كند، قرارداد فیما بین است و بس... عدم توجه به نوع قرارداد و شرایط آن، می تواند پروژه را با مسائل و مشكلات جدی مواجه سازد.

    اشتهار به بدحسابی یا فساد مالی و اداری:هرگز گمان نكنید که فروشندگان و پیمانكارانتان از آنچه در درون سازمان شما می گذرد، بی اطلاعند! شبكه ارتباطی ایشان چه با یكدیگر و چه در داخل سازمان شما بسیار گسترده تر از آن است كه می پندارید.

(اقتباس از ماهنامه مدیریت پروژه آریانا)


ارسال شده در:

موزفروشی كه كشورش را متحول كرد

دوشنبه 11 بهمن 1395
10:49
امیرحسین ستوده بیدختی
موزفروشی كه كشورش را متحول كرد

مهاتیر كوچكترین عضو خانواده 11 نفره ای بود كه شغل معلمی پدرش تكافوی برآوردن آرزوی او جهت خریدن دوچرخه برای رفت وآمد به دبیرستان را نمی كرد؛ بنابراین شروع به فروختن موز در خیابان بعد از اتمام اوقات مدرسه نمود.
مهاتیر بعد از اتمام دوره دبیرستان، وارد دانشگاه پزشكی كشور همسایه، سنگاپور شد و همزمان مسئولیت اتحادیه دانشجویان مسلمان آن دانشگاه را برعهده گرفت. سال 1953 پس از فارغ التحصیلی، به كشورش بازگشت و به عنوان پزشك جراح به استخدام نیروهای انگلیسی، كه كشورش را اشغال كرده بودند، درآمد. پس از خروج نیروهای انگلیسی، در سال 1957 با افتتاح مطبی شروع به طبابت نمود و نیمی از وقتش را صرف معالجه رایگان افراد فقیر کرد. از سال 1964 به مدت 5 سال به عنوان نماینده در مجلس ملی فعالیت نمود و در سال 1970 كتاب معروف خود به نام "آینده اقتصادی مالزی" را به رشته تحریر درآورد. مهاتیر در سال 1974 وارد مجلس سنا شد. در سال 1975 وزیر آموزش و پرورش و سپس نایب نخست وزیر گردید و بالأخره در سال 1981 به نخست وزیری رسید.
ولی پرسش اساسی این است كه آن جراح مالیزیایی چه كاری انجام داد ؟!!!

    ابتدا نقشه آینده مالزی را ترسیم نمود و اولویت ها، اهداف و نتایجی را كه می بایست در طی 10 سال و بعد 20 سال و نهایتا" تا سال 2020 به آنها دست یابند، مشخص نمود.
    سپس تصمیم گرفت كه آموزش همگانی و تحقیقات علمی در رأس برنامه ها قرار گیرد، پس بیشترین میزان بودجه و اعتبار را به آموزش همگانی،كسب مهارت های فنی، ریشه كنی بی سوادی، آموزش زبان انگلیسی و تحقیقات علمی اختصاص داد. او در همان سال ها هزاران نفر از دانشجویان را با پرداخت بورسیه به بهترین دانشگاه های جهان اعزام نمود.
    استراتژی و برنامه های خود را به صورت كاملاً شفاف و با صداقت با مردم كشورش در میان گذاشت؛ آنان را با نظام مالیاتی جدید آشنا نمود و از همه مهمتر از مردم یاری طلبید. مردم نیز چون او را صادق دیدند، باورش كردند و با او همراهی نمودند. او در اولین سال اقدام به كاشت یك میلیون اصله درخت روغنی نمود كه این امر طی تنها دو سال، مالزی را به عنوان بزرگترین و اولین كشور تولید كننده و صادر كننده روغن درختی به دنیا معرفی کرد.
    مهاتیر تصمیم گرفت صنعت جهانگردی مالزی را طی 10 سال، از درآمد 900 میلیونی سال 81 به درآمد 20 میلیارد دلاری برساند. وی برای رسیدن به این هدف پادگان های نظامی ژاپنی باقی مانده از جنگ جهانی دوم را به مناطق جهانگردی تبدیل کرد. او همچنین كوآلالامپور را مقر اصلی كنفدراسیون فوتبال آسیا قرار داد. مالزی در سال 1996 با رشدی معادل 46 درصد نسبت به سال های قبل در زمینه صنعت برق و الكترونیك، خود را به عنوان یكی از صادر كنندگان لوازم برقی و الكترونیكی به دنیا معرفی کرد.مهاتیر محمد با وضع قوانین شفاف، درهای اقتصاد كشور را به روی سرمایه گزاران خارجی گشود. او با تأسیس شركت عظیم پتروناس، بازار بورسی با یك میلیون دلار معامله در روز را پایه ریزی نمود.
    تأسیس بزرگترین دانشگاه اسلامی دنیا، گامی دیگر جهت جذب نخبگان علمی داخلی و خارجی بود.
    وی یک پایتخت اداری جدید با دو میلیون نفر جمعیت را در كنار پایتخت تجاری تأسیس کرد. او با تأسیس دو فرودگاه جدید و مدرن و ده ها جاده و اتوبان سریع السیر، رفت و آمد جهانگردان و سرمایه گزاران را به کشور تسهیل نمود.

 مهندسی و مدیریت ساخت  (ICEMA)  Construction Engineering Management


به طور خلاصه باید گفت حاج مهاتیر محمد طی مدت 21 سال، موفق گردید كشوری فقیر با درآمد سرانه 100 دلار را به كشوری توسعه یافته با درآمد سرانه 1600 دلار در سال و میزان سرمایه گذاری را از 3 میلیارد به 98 میلیارد دلار و میزان صادرات را به رقم قابل توجه 200 میلیارد دلار برساند.
مهاتیر محمد در سال 2003 با اراده شخصی تصمیم به كناره گیری از قدرت و سپردن زمام امور به نیروهای جوان و تازه نفس گرفت. او علیرغم درخواست مردم كشورش مبنی بر ماندن بر مسند قدرت، بدون اینكه بخواهد فردی از افراد خانواده اش را به قدرت برساند و یا حكومت را موروثی كند، به طور كلی از دنیای سیاست كناره گیری کرد تا جانشینانش بتوانند آرزوی طراحی شده او به نام "مالزی بیست.... بیست...." یا "مالزی در 2020" را به واقعیت تبدیل نمایند.
اینچنین بود كه یك موز فروش و یا به عبارتی یک پزشك جراح توانست با مهارت و عشق عمیق به كشور و مردمش و پشتكار عالی، مالزی را از یك موش به یك ببر آسیایی تبدیل نماید.
ولی سؤالی كه وجود دارد این است كه آیا دیگر جراحان كشورهای اسلامی نیز می توانند همان معجزه جراح مالیزیایی را تكرار كنند و یا تنها هنرشان آن است كه در یك عمل جراحی زیبائی یك شیر را به موش تبدیل نمایند ؟!!!!

(فرستنده: ثریا مرتضی رتکی)
ارسال شده در:

5 روش برای مدیریت پروژه های چندگانه

دوشنبه 11 بهمن 1395
10:47
امیرحسین ستوده بیدختی
5 روش برای مدیریت پروژه های چندگانه

    از داشبوردها استفاده کنید. پورتفولیوها از پروژه ها و برنامه های مختلف متعدد تشکیل می شوند و یک مدیر پورتفولیو باید بداند که در تمامی آنها چه اتفاقی می افتد. به جای بررسی گزارش های وضعیت تک تک پروژه ها، از داشبوردها برای تجمیع گزارش ها و معیارهای کلیدی هر پروژه استفاده کنید تا بتوانید وضعیت تمامی آنها را در یک صفحه ببینید. آنگاه اگر در مورد مسئله ای خاص به داده ها و جزئیات بیشتر نیاز داشتید، به گزارش همان پروژه مراجعه نمایید.

    به تیم های خود امکان دسترسی آنلاین بدهید. مدیران پورتفولیو، اغلب مسئولیت چند تیم پروژه را بر عهده دارند. برای مدیران پروژه ها و اعضای تیم ها این امکان را فراهم نمایید که به فایل های مربوطه دسترسی سریع داشته باشند.

    از گزارش های منابع استفاده کنید. تهیه گزارش های منابع قراردادی به شما کمک خواهد کرد که نیاز به افرادی را که در پورتفولیو کار می کنند، متعادل نمایید.

    همکاری ایجاد کنید. ممکن است به نظر برسد که بسیاری از پروژه های پورتفولیو با یکدیگر همپوشانی ندارند، اما با نگاهی نزدیک تر خواهید دید که در موارد بسیاری با یکدیگر تعامل دارند. در نتیجه، بسیار مهم است که تیم هر پروژه، همکاری مؤثر با سایر تیم ها داشته باشد.

 مهندسی و مدیریت ساخت  (ICEMA)  Construction Engineering Management


    سازگار بودن ابزارهای خود را بررسی کنید. شما به عنوان مدیر پورتفولیو با افراد مختلفی سر و کار دارید که اولویت ها، نیازها و شیوه های ارتباطی آنها ممکن است با شما متفاوت باشد. همچنین از ابزارهای مختلفی برای ذخیره سازی و پردازش داده ها استفاده می کنید. مطمئن شوید که این ابزارها با یکدیگر سازگارند و اطلاعات را به همان شکلی که نیاز دارید، می توانند ارائه کنند.
ارسال شده در:

کارکنان دانش (Knowledge Workers) چه افرادی هستند؟

دوشنبه 11 بهمن 1395
10:46
امیرحسین ستوده بیدختی
کارکنان دانش (Knowledge Workers) چه افرادی هستند؟

توماس داوِنپورت، که بیش از یک دهه کارکنان دانش را مورد مطالعه قرار داده است، آنها را اینگونه تعریف می کند: "کارکنان دانش، دارای درجه بالایی از تخصص، تحصیلات، یا تجربه هستند و هدف اصلی شغل آنها ایجاد، توزیع و کاربرد دانش است".
در ابتدایی ترین سطح آن، کار دانش غالباً سرچشمه ایده های جدید است. کارکنان دانش، معمولاً به جای پیاده سازی و مدیریت فرآیندهای موجود، مسئول کاوش و ایجاد ایده ها هستند. محصولات جدید، طرح های جدید، و مدل های جدید برای انجام کسب و کار، نمونه هایی از خروجی کار آنهاست.
از آنجا که انتظار می رود کارکنان دانش نتایجی متفاوت با کارکنان سنتی تولید کنند، مدیریت و اندازه گیری عملکرد آنها نیز باید به گونه ای متفاوت انجام شود.
ذهنی باز داشته باشید و نیازها و انگیزه های متفاوت کارکنان دانش را به رسمیت بشناسید. بدین ترتیب، آسانتر می توانید راه هایی خلاقانه و مؤثر برای بالا نگه داشتن کارآیی آنها بیابید.

 مهندسی و مدیریت ساخت  (ICEMA)  Construction Engineering Management



ارسال شده در:

4 روش برای همکاری در پروژه ها

دوشنبه 11 بهمن 1395
10:45
امیرحسین ستوده بیدختی
4 روش برای همکاری در پروژه ها

اعضای تیم باید برای بهینه سازی احتمال موفقیت پروژه، با یکدیگر همکاری کنند. با این حال، در تیم های پرمشغله و اکثراً مجازی کنونی، همکاری به آسانی حاصل نمی شود. توجه به نکات زیر می تواند در این زمینه مؤثر باشد:

    به تیم یک هدف مشترک بدهید. اولین مرحله، تنظیم جهت پروژه به وسیله منشور پروژه است. این سند، محدوده پروژه، اهدافی که باید به دست آید، و چهارچوب زمانی تحویل پروژه را تشریح می کند. هر عضو تیم باید هدف و مقصود پروژه را درک کند و بداند که کار او چگونه می تواند به موفقیت پروژه کمک نماید.

    افرادتان را با هم جفت کنید. پس از ایجاد برنامه زمانبندی، هر جا که مناسب دیدید، به عمد چند نفر را به یک فعالیت تخصیص دهید تا مجبور شوند با هم کار کنند. بدین ترتیب، اعضای تیم وادار می شوند که بر روی فعالیت های مشترک با هم همکاری نمایند، و محدودیت ها یا مشکلات ارتباطی گذشته را کنار بگذارند.

    به آنها ابزارهای مناسب بدهید. برای تیمتان همکاری با یکدیگر را تسهیل کنید و ابزارهایی در اختیار آنان قرار دهید که به آنها امکان دهد:
        تمامی فایل های خود را به صورت آنلاین در یک محل، ذخیره کنند.
        در مورد فعالیت ها، مشکلات و چهارچوب های زمانی پروژه، به بحث بپردازند.
        زمانی که لازم است از فعالیت های یکدیگر باخبر شوند، به یکدیگر پیغام بدهند.
        فعالیت ها، تقویم ها و برنامه ها را به صورت آنلاین مشاهده نمایند.
    امروزه، تکنولوژی می تواند همکاری را تسهیل کند؛ از آن عاقلانه استفاده کنید.

 مهندسی و مدیریت ساخت  (ICEMA)  Construction Engineering Management


    همکاری را ترویج کنید. لازم است شخصاً هم همکاری را در میان تیم خود ترویج نمایید. هنگامی که همکاری های بزرگ را در تیم خود مشاهده می کنید، آنرا تشویق نمایید و پاداش بدهید. اگر می بینید اعضای تیم، ارتباط آنلاین مؤثری با یکدیگر دارند، در مقابل تیم، از ایشان قدردانی کنید.


ارسال شده در:

نظریه تغییر عمدی (Intentional Change Theory)

دوشنبه 11 بهمن 1395
10:44
امیرحسین ستوده بیدختی
نظریه تغییر عمدی
(Intentional Change Theory)

ریچارد بویاتزیس، استاد دانشگاه کِیس وِستِرن رِزِرو، نظریه تغییر عمدی را پدید آورد و در سال 2006 آنرا در مجله توسعه مدیریت، منتشر ساخت.
این مدل، توصیه می کند که برای ایجاد یک تغییر ماندگار در خود، پنج مرحله زیر را دنبال نمایید:

    خودِ ایده آلتان را کشف کنید.
    خودِ واقعیتان را کشف کنید.
    دستور کار یادگیری خود را ایجاد نمایید.
    عادت های جدید را بیازمایید و تمرین کنید.
    پشتیبانی دریافت نمایید.

 مهندسی و مدیریت ساخت  (ICEMA)  Construction Engineering Management


شما می توانید این چهار چوب کاری را متناسب با زندگی شخصی، سبک یادگیری، و محیط خود، تنظیم نمایید. با این حال، تغییر فقط در صورتی اتفاق می افتد که در زندگی خود، تغییراتی کوچک به وجود آورید؛ آنها را تمرین کنید تا عادات جدید ایجاد شوند؛ و در صورت نیاز، درخواست حمایت بکنید. 
ارسال شده در:

داستان سرایی در کسب و کار

دوشنبه 11 بهمن 1395
10:43
امیرحسین ستوده بیدختی
داستان سرایی در کسب و کار

داستان سرایی در کسب و کار، هنر استفاده از داستان است برای برقراری ارتباط با کارکنان، مشتریان، تأمین کنندگان، شرکا و هر فرد دیگری که با سازمان شما در ارتباط است. هدف از داستان سرایی در کسب و کار، سرگرمی نیست؛ این داستان ها هدف یا نتیجه ای خاص را دنبال می کنند.
نکته مهم در گفتن یک داستان کاری خوب، این است که معتبر و موثق باشد. از داستان هایی استفاده کنید که در مورد اینکه شما کیستید و چرا در این موقعیت قرار دارید، مطالب بیشتری به دیگران بگویند. از گفتن داستان هایی که در مورد شکست، قضاوت ضعیف، یا اشتباهات شما می گوید، نترسید. اگر آمادگی این را داشته باشید که خود را آسیب پذیر نشان دهید، می توانید بسرعت اعتماد دیگران را جلب کنید و با آنها ارتباط برقرار نمایید.
انواع داستان های کاری عبارتند از:

    داستان های "من کیستم": این داستان ها از رؤیاها، اهداف، موفقیت ها، شکست ها، انگیزه ها، ارزش ها، یا تاریخچه شما می گویند.

    داستان های "چرا من اینجا هستم": این داستان ها بیان می کنند که یک دستور کار پنهانی ندارید، و شما و طرف مقابل، هر دو به صورت عادلانه، چیزی از این موقعیت به دست می آورید.

    داستان های آموزنده: این داستان ها نشان می دهند که چگونه یک تغییر در رفتار، دیدگاه، یا مهارت ها می تواند به نتایجی بزرگ منجر شود.

    داستان های الهام بخش: این داستان ها برای افراد، الهام بخش است و آنها را تشویق می کند که شاد و امیدوار باشند. شما با این داستان ها مخاطبان خود را متقاعد می کنید که سختکوشی و فداکاری آنها، ارزشمند است.

    داستان های ارزش در عمل: این داستان ها، ارزش هایی را که مایلید مخاطبانتان از خود ظاهر سازند یا به آن بیندیشند، تقویت می کند. داستان های ارزش در عمل، می توانند مثبت یا منفی باشند.

 مهندسی و مدیریت ساخت  (ICEMA)  Construction Engineering Management


    داستان های "می دانم به چه می اندیشید": این داستان ها به شما امکان می دهد که اعتراضات، سوء ظن ها، پرسش ها، یا نگرانی های دیگران را، قبل از آنکه آنها را بیان کنند، مطرح نمایید.
ارسال شده در:

به حداقل رساندن استرس ناشی از فضای کاری

دوشنبه 11 بهمن 1395
10:43
امیرحسین ستوده بیدختی
به حداقل رساندن استرس ناشی از فضای کاری

استرس ناشی از فضای کاری می تواند از هر گونه شرایط فیزیکی آزار دهنده، خسته کننده، ناراحت کننده، یا ناخوشایند، سرچشمه بگیرد. برخی از منابع این نوع استرس، عبارتند از:

    نور کم
    صداهای بلند در پس زمینه، مانند: موسیقی، سر و صدای ترافیک، یا گفتگوهای دیگران
    صندلی ها یا میزهایی که راحت نیستند یا حتی مکرراً باعث آسیب می شوند
    هوای ناسالم، مانند: هوای آلوده، دود، یا بوهای ناخوشایند
    ازدحام جمعیت، یا ایستگاه های کاری بسیار نزدیک به هم
    رفت و آمدهای طولانی، دشوار یا شلوغ
    شرایط آب و هوایی ناراحت کننده، مانند دفتری که خیلی گرم، خیلی سرد، خیلی مرطوب یا خیلی خشک است
    فضای اداری کثیف و نامرتب

 مهندسی و مدیریت ساخت  (ICEMA)  Construction Engineering Management


برای به حداقل رساندن استرس ناشی از فضای کار در دفتر یا محل کارتان، اقداماتی را به عمل آورید که موارد فوق را برطرف کند یا به حداقل برساند.


ارسال شده در:

5 مزیت تنظیم سازمانی (Organization Alignment)

دوشنبه 11 بهمن 1395
10:42
امیرحسین ستوده بیدختی
5 مزیت تنظیم سازمانی
(Organization Alignment)

آیا با اتومبیلی که چرخ های آن به طور مناسب تنظیم نشده اند، رانندگی کرده اید؟ اگر بله، احتمالاً اتومبیل به یک سو کشیده می شده و برای شما دشوار بوده که آنرا در مسیر خود حفظ کنید؛ یا شاید یکی از چرخ ها می خواسته به یک طرف برود و چرخ دیگر به طرفی دیگر.
همین وضعیت می تواند در سازمان ها نیز اتفاق بیفتد. اگر تمامی افراد، همسو با یکدیگر حرکت نکنند، هدایت سازمان بسیار دشوار خواهد شد. از این رو، بسیار مهم است که مزایای تنظیم سازمانی را درک کنیم. این مزایا عبارتند از:

    مطمئناً افراد بر روی موارد درست کار می کنند. اولین مزیت این سازمان ها آن است که در عین حال که تمامی افراد دارای هدفی مشترک هستند و به سوی آن حرکت می کنند، مواردی هم که بر روی آنها کار می کنند، درست است.

    کار بیشتری انجام می شود. این سازمان ها ساختیافته و منظمند. این به این معنی نیست که در این سازمان ها خلاقیت وجود ندارد یا ظالمانه اداره می شوند؛ بلکه به این معناست که پروژه هایی که با استراتژی سازمان، همسو نیستند، امکان نفوذ به سازمان را ندارند.

    کار تیمی افزایش می یابد. در این سازمان ها رفاقت بیشتر است. از آنجا که تمامی افراد به سوی هدفی مشترک با یکدیگر همکاری می کنند، ذهنیت ایشان "ما" است نه "آنها".

    سودآوری افزایش می یابد. نتیجه موارد فوق، انجام کار بیشتر در زمان کمتر است و این یعنی افزایش سودآوری. به علاوه، سوء تفاهم ها، اشتباهات و در نتیجه، دوباره کاری ها نیز کمتر می شود.

 مهندسی و مدیریت ساخت  (ICEMA)  Construction Engineering Management


    فرصت ها فراوانند. چون این سازمان ها موفقیت های بسیاری به دست می آورند، تمایل افراد به همکاری با آنها بیشتر می شود و فرصت های بیشتری را برای آنها فراهم می آورد.
ارسال شده در:

وبلاگ انجمن مدل سازی اطلاعات ساختمان ایران - مطالب بهمن 1395


وبلاگ انجمن مدل سازی اطلاعات ساختمان ایران - مطالب بهمن 1395,
تمامی حقوق این وب سایت متعلق به وبلاگ انجمن مدل سازی اطلاعات ساختمان ایران است. |طراحی و توسعه:امیرحسین ستوده بیدختی|