تبلیغات
وبلاگ انجمن مدل سازی اطلاعات ساختمان ایران - مکانیزم عملکرد کاهنده های آب

درحال مشاهده: وبلاگ انجمن مدل سازی اطلاعات ساختمان ایران - مکانیزم عملکرد کاهنده های آب


موسسه محک
اهداء عضو

مکانیزم عملکرد کاهنده های آب

چهارشنبه 17 آذر 1395
05:46
امیرحسین ستوده بیدختی
مکانیزم عملکرد کاهنده های آب
    کاهنده های آب از نوع افزودنی های با عملکرد فیزیکی هستند و تاثیری مستقیم بر فرایند آبگیری سیمان ندارند. بخش اصلی افزودنی های کاهنده آب، عوامل اثر کننده بر سطح هستند. عوامل اثر کننده بر سطح موادی هستند که در سطح مشترک دو فاز آمیخته نشدنی متمرکز می شوند و نیرو های فیزیکی شیمیایی موثر بر این سطح را تغییر می دهند. در مخلوطی که از مواد کاهنده آب استفاده نشود، ذرات سیمان به یکدیگر می چسبند و لخته می شوند. مکانیزم کلی این افزودنی ها، کاهش نیروهای جاذبه بین ذرات و کمک به جدایش و بهبود پخش شوندگی دانه های سیمان از یکدیگر است. این مکانیزم علاوه بر فراهم کردن حرکت آزادانه ذرات سیمان به دلیل جدایش آنها از یکدیگر، آب محبوس در لخته های سیمانی را نیز آزاد و صرف بهبود روانی مخلوط بتن می کند.


     روان کننده ها به یکی از شیوه های زیر نیروی جاذبه بین ذرات سیمان را کاهش می دهند و به پراکنده شدن آنها کمک می کنند :

کاهش کشش بین سطحی
جذب چند لایه ای مولکول های آلی
افزایش پتانسیل الکتروسینماتیکی
ایجاد لایه ای از مولکول های آب احاطه کننده ذرات
تغییر ساختار ترکیبات هیدراته شده سیمان

مکانیزم کلی عملکرد فوق روان کننده ها، جدایش و پراکندن دانه های سیمان از یکدیگر به کمک نیروهای دهفعه ناشی از بارهای الکترواستاتیکی است. در بتن و ملات، دانه های سیمان و سنگدانه در اثر ترکیب با آب دارای بار سطحی الکترواستاتیکی می شون،ذرات سیمان در این حالت تمایل دارند که به یکدیگر بچسبند. فوق روان کننده ها در زمان اختلاط، جذب سطح دانه های سیمان می شوند و به آنها بار منفی می دهند که منجر به ایجاد نیروی دافعه بین ذرات سیمان و پراکندن آنها می شوند، این اثر به نام "پخش کنندگی" شناخته می شود.

 مهندسی و مدیریت ساخت  (ICEMA)  Construction Engineering Management


فراروان کننده ها با توجه به ساختار مولکولی و با استفاده از همان اصل بارهای الکترواستاتیکی نه تنها ذرات سیمان را بهتر از روان کننده ها و فوق روان کننده ها پخش می کنند(تاثیر اولیه)، بلکه به دلیل داشتن شاخه های جانبی در زنجیره مولکولی، از جذب شدن ذرات سیمان پخش شده نیز ممانعت به عمل می آورند (تاثیر ثانویه).
کاربرد
افزودنی های کاهنده آب پاسخگوی نیازهای متعددی در کارگاه هستند که از آن جمله می توان به کاهش آب بتن، تولید بتن با مقاومت زیاد، صرفه جویی در مصرف سیمان بدون کاهش مقاومت بتن، افزایش کارایی بتن بدون افزودن آب، بهبود خواص بتن هایی که دارای سنگدانه های خشن و یا دانه بندی نامناسب هستند، سهولت در پمپاژ، بتن ریزی در مکان هایی که دسترسی کمتری دارند و یا ترکیبی از موارد فوق اشاره کرد.

عملکرد اصلی افزودنی های کاهنده آب، توانایی آنها در کاهش مقدار آب اختلاط است. بر اساس این عملکرد می توان کاربرد آنها را به سه شیوه در بتن مورد ارزیابی قرار داد:
با مصرف کاهنده آب ضمن ثابت نگه داشتن مقدار سیمان و روانی بتن می توان مقدار آب اختلاط و در نتیجه نسبت آب به سیمان را کاهش داد (اثر کاهندگی آب اختلاط) و به بتنی با روانی یکسان و مقاومت مکانیکی بیشتر از بتن شاهد (بدون افزودنی) دست یافت.
با مصرف کاهنده آب، ضمن ثابت نگه داشتن مقدار آب سیمان بتن، روانی و کارایی بتن افزایش می یابد (اثر روان کنندگی)
در برخی بتن ها با مصرف کاهنده آب ضمن ثابت نگهداشتن روانی و نسبت آب به سیمان ، می توان آب اختلاط و مقدار سیمان اضافی را کاهش داد.
ارسال شده در:

وبلاگ انجمن مدل سازی اطلاعات ساختمان ایران - مکانیزم عملکرد کاهنده های آب


وبلاگ انجمن مدل سازی اطلاعات ساختمان ایران - مکانیزم عملکرد کاهنده های آب,
تمامی حقوق این وب سایت متعلق به وبلاگ انجمن مدل سازی اطلاعات ساختمان ایران است. |طراحی و توسعه:امیرحسین ستوده بیدختی|